Ανεβήκαμε σήμερα με την Α΄Τάξη στο Τείχιο και περπατήσαμε στο δασικό μονοπάτι απ΄την πλατεία του χωριού προς την Αγριλιά. 5 χιλιόμετρα με τσάφι, με παγοκρύσταλλα, με μανιτάρια, με κελαρυστά ρυάκια, με χειμερινές χρυσές βελανιδιές, με θέα στα χιονισμένα βουνά και τα λαγκάδια, με έναν απίστευτο ήλιο και οπωσδήποτε με αίθρια διάθεση! Για καλή μας τύχη συνόδεψε την εκδρομή μας, ο κ. Σταύρος Μασγάλας, καθηγητής Χημείας και εξαιρετικός φυσιοδίφης! Όλη η διαδρομή έγινε ένα βιωματικό ταξίδι μύησης στα μυστήρια της φύσης. Είδαμε τα χνάρια από αγριογούρουνα, ζαρκάδια, αλεπούδες, λαγούς και λύκους, ξετρυπώσαμε μανιτάρια κι ακούσαμε για τους μύκητες και τις ιδιοτυπίες τους, μάθαμε για τη ζωή των μελισσών, για φυτά αρωματικά και θεραπευτικά , για τις λειχήνες, για το σχηματισμό των παγοκρυστάλλων, αλλά και πώς να προσανατολιζόμαστε στο δάσος.
Κάναμε παράλληλα και το ταξίδι μας στην Ιστορία, που ήταν η αφορμή της εκδρομής μας. Στην πλατεία η κ. Αγγελική Αυγεροπούλου μας έδειξε τη φωτογραφία των δυο εκτελεσμένων παλικαριών, του Γ. Ζησιμόπουλου (αδερφού της μητέρας της) και του Δ. Καραϊνδρου που τα κρέμασαν οι Γερμανοί το 1943 στη βελανιδιά της Αγριλιάς. Διηγηθήκαμε τα τρομερά γεγονότα: Οι Γερμανοί, όχι μόνο κρέμασαν δυο αθώα παιδιά αλλά και απαίτησαν από τους συγγενείς που πήγαν να τα κηδέψουν, να τα ξανακρεμάσουν για παραδειγματισμό….
Κι όταν φτάσαμε στην Αγριλιά, κάτω απ΄ τη βελανιδιά του μαρτυρίου, μιλήσαμε για τη φριχτή ιστορία, για τα απάνθρωπα εγκλήματα της Κατοχής, για τον πόλεμο και τις συνέπειές του. Ο μαθητής μας Αλέξανδρος Τσούνης διάβασε μια συγκινητική ευχή για τη μνήμη των αδικοσκοτωμένων παιδιών, κρατήσαμε την αρμόζουσα ενός λεπτού σιγή και ψάλλαμε τον Εθνικό Ύμνο προς τιμή και ανάμνηση των αθώων μαρτύρων ….
