ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 9/8/2024, ώρα 9:00 το βράδυ, στον Άμπλα, παιδιά του Γυμνασίου μας και του Δημοτικού μας θα παρουσιάσουν το δραματοποιημένο λαϊκό παραμύθι ” Ο τσοπάνης και οι τρεις αρρώστιες”, ετοιμασμένο με πολύ κέφι και δημιουργικότητα! Η παρουσία σας θα είναι τιμή και χαρά για μας!
«Μέσα από τα λογής παραμύθια και συναξάρια μας η πρωτόγονη ψυχή του λαού ζει και βασιλεύει, με τα σπουδαιότερα σημάδια της, λαχταριστή» (Κ. Παλαμάς)
Το παραμύθι είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Με ελάχιστα λόγια λέει τα πάντα, όλη τη ζωή και την ανθρώπινη κατάσταση. Υπάρχει όσο υπάρχει ο άνθρωπος! Σε πρωτόγονους και πολιτισμένους, παντού και ανέκαθεν, εκφράζει τη συλλογική ψυχή, πέρα από σύνορα και έθνη… Προσαρμόζεται στο γούστο και στο ύφος του κάθε τόπου, είναι ντοκουμέντο ιστορίας και πολιτισμού, αποτυπώνει πάμπολλους θεσμούς, καταστάσεις, πραγματικότητες, την ψυχολογία των λαών. Παράλληλα, αποτελεί το άκρον άωτον της ελευθερίας της φαντασίας, της ελευθερίας γενικά.
Η λειτουργία του παραμυθιού είναι διδακτική και παρηγορητική. Τα παραμύθια μας αντανακλούν μια σκληρή παραγματικότητα- ο άνθρωπος σε μια αγροτική κοινωνία παλεύει να τα βγάλει πέρα, χωρίς τη βοήθεια της επιστήμης, μέσα από ένα πλέγμα δεισιδαιμονιών κι προλήψεων, δοξασιών μιας αρχαϊκής λατρείας. Οι κάθε λογής θυσίες (ιδίως οι ζωοθυσίες) θα φέρουν καλή σοδειά, βροχή, θα προστατέψουν από το λύκο, τα αγρίμια , τον κεραυνό, τις αρρώστιες. Οι ήρωες των παραμυθιών , απλοί λαϊκοί άνθρωποι, ανίσχυροι – συχνά παιδιά σαν τον Ρεβυθάκη, τον Καρυδάκη, τη Μαρούλα, ή το Μισοκολίδι, τα βάζουν με τρομαχτικά θεριά, με δράκους, με μάγισσες, με στοιχειά, με τον Σιδερόλυκα, την Πανούκλα και χάρη στην πονηριά τους, στην υπομονή τους, στην αντοχή τους, το κουράγιο τους, το θάρρος τους, την καλοσύνη τους, την ανθρωπιά τους, πάντα νικάνε και ζούνε καλά κι ακόμα καλύτερα! Ο ακροατής του μύθου μπαίνει στην πολιτεία της φαντασίας και της αγνής χαράς, όπου η φύση είναι αδιάσπαστη ενότητα, όλα τα πλάσματα ζουν αδερφικά. Μαθαίνει –πάνω απ΄ όλα τον εαυτό του – , στοχάζεται, διδάσκεται, διασκεδάζει και συμφιλιώνεται με τις ταλαιπωρίες και τα βάσανα, δυναμώνει και ελευθερώνεται! Παίρνει το μήνυμα πως όλα είναι μαχητά, όλα μπορούμε να τα παλέψουμε, όσο μικροί κι ασήμαντοι κι αν είμαστε! «Τα παραμύθια είναι κάτι περισσότερο από αληθινά, όχι επειδή μας λένε ότι υπάρχουν δράκοι, αλλά επειδή μας λένε ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν.» (C. K. Cherteston, 1909)
Ο τσοπάνης μας δεν έχει ανάγκη κανένανε, κι εμείς έχουμε μία ανάγκη και μοναδική! Να αφήσουμε σ΄αυτούς που μας διαδέχονται ό,τι πήραμε από αυτούς που διαδεχτήκαμε: Προπάντων τα όμορφα πάθη!
